Five dollars

I wish everything in the world would cost five dollars  Plastic Slippers and a box of trash bags Egg tray in refrigerator and kitchen tablecloth Refrigerator and dishwasher  27” monitor  A bottle of Jameson Walnut wood bookcases Crystal Dining cup Hammered platter from Yazd Necklace Video projection  French Peugeot bicycle  Ford black station  Visa Jeep Maserati, Ferrari and Porsche Persian gulf countries Caribbean countries Mediterranean tour packages   Blonde girls with brown skin  Men with six packs Sadegh Hedayats' rubber glasses First leg tickets for barcelona game Street Golab darehs' trees  The hallway leading to the old room Stand up Hangout Asylum Seat down kissing    Crazy acting after happiness  Hugging Touching  White gold's ear-pick  Caviar omelette  Mother Twin sister Five dollars Freedom Money Air Life . . . Down with all of angry neighbors . . . . I wish everything in the world would cost five dollars  Shahryar Shahamat

زبانی که نیست

تو به جرات خود را لایقش نمی دانستی

زبان هم به کمک ما نخواهد آمد

حتی نای

حتی ریه هامان

معده تو

دل و روده من هم که فدایش شود باز آب از آبی که ریخته شده تکان نمی خورد

.

.

.هیچ گاه این شعر ها ترجمه نخواهد شد

مثل شهیدان بی نام و بی قبر که در باد باید نشانی شان را پرسید

.

.

.

تحقیر نا پذیر است این همه انکار

بیشتر سوال بر انگیزِ  ذهن های کرم زده

   جولانگاه موریانه ها

فرو می روی هر چه بیشتر بسازی

.

.

.

تا کی عقل از احساس جداست؟

تا کی همه چیز از هم جداست

میل به بودن با میل با هم بودن

جداست

...

پی نوشت ،اتصال یک تصویر جدا افتاده به ذهن فراموش کار من است

تصویر محو صورت فردی که خودٍ منم از تشخیص اندام

در 

پیاده رو 

صورتی که ذهن است هیچگاه شبیه کسی نیست

به خود شکل می گیرد از انعکاس در و دیوار 

آفتاب

سایه گان مدور

همه ذرات معلق

نور

.

.

.

.

 کنجی

گوشه ای

مثلثی

شکافی

گودالی

به عمق انگشت سبابه

در هوای مطبوع

بوی نان

بوی ناله جوان

تعبیر خواب

شگفت زده ام می کند حض بصر از خنده هایت

چین و شکن های اطراف لبانت

دست هایت

انگشت هایت

   پاهای عمودت برزمینی که چند متر آن طرف ترش منم با نگاه به نگاهت

تندیس زندگی  برآمده از رگ

اعوجاج گیسو

اندیشه های شیشه ات

آنچنان که من بار ها خودم را آن سویش دیده ام

شگفتا

دنیایی سراسر قهقههٔ کوتوله های روده بر شده

شگفتا

.پوستت، که تعبیرش بخش پایانی رویای ناتمام دیشبم بود

بهرام بی گور

بنا به بخشش باشد برای ماندن 

 بخششی صادقانه نصیبت 

تا دورهمی پلاک های خونی ات

دنیا آنقدر مکنده شده 

که آرزوی مرگ فقط خود نمایی کودکا نه ای صدا می دهد.

...لحظه و لحظه و لحظه و انسان یاغی

چه می شود که ما اینطوریم

دستم را دور گردن صندلی خالی حلقه می کنم 

احساس با تو بودن

که نیستی

اما هستی

.ماهِ کامل

شهر از کنارمان رد می شود 

 و یک دست شمعی به قمیمت ۱ دلار

یک دست  دستپاچگی

و 

 آسمان خاکستری

 که به نارنجی می زند

لحظه با تجربه می پرد

تجربه پسمانده آن

زبان می افتد

خاطره در پا

مگر ما چقدر پوست پرستيم

چقدر با بو به عرش مي رويم

و

چقدر با آغوش به فرش

مگر زبان جدا از چشيدن و اداي لغات

چقدر توانايي فرو رفتن دارد

نه قدش مي رسد و نه بنيه اش

چاك مي خورد و مي رود پي كارش

و صبحها ما دوباره همانيم

سراسينه و حيران جاودانگي و

جويدن و تمام